BFF

Gepubliceerd op 28 juni 2020 om 13:55

Maaike was 11 jaar, een mooi meisje, haalde goede punten en zou het volgend schooljaar Latijn gaan studeren.

En toen, op het einde van het schooljaar, overkwam haar iets waar ze tot op de dag van vandaag nog sporen van draagt.

Maaike was met enkele vriendinnen aan het spelen toen haar BFF Tessa plots heel kwaad op haar werd, haar wegsleurde van de andere vriendinnen en luidkeels schreeuwde dat Maaike haar kwetste. Het bleef niet ongezien op school en beide meisjes moesten naar de directeur om zich te verantwoorden.

Maaike (nu 42 jaar) vertelt het verhaal in mijn praktijk en kan nog steeds niet begrijpen wat haar vriendin toen bezielde.

Ik heb het met Maaike over de hypothese dat haar vriendin mogelijks een sterke vorm van verlatingsangst had want onder boosheid zit heel vaak, zoniet altijd, angst verscholen.

Ik vroeg aan Maaike om te kijken of ze kon zien welke angst haar vriendin Tessa op dit moment verborgen hield en Maaike knikte: ‘ik snap het, ze had zo schrik om mij te verliezen als BFF dat ze dus boos op me werd’.

En inderdaad, zo gaat het vaak als je verlatingsangst hebt. Je hebt dan zoveel bevestiging nodig dat het zelfs kan uitdraaien op een scène die de ander op dat moment niet kan begrijpen.

Voor Maaike was het een opluchting om zo naar de situatie te kunnen kijken en dat haar dus geen enkele schuld trof. Maar eigenlijk had ook Tessa geen schuld aan de situatie: ook zij had ooit een wond opgelopen die de verlatingsangst had doen ontstaan.

Beiden dragen echter wel de verantwoordelijkheid om er in het heden mee om te gaan. Er is dus een groot verschil tussen (on)schuld en verantwoordelijkheid nemen voor je gedrag.

Geschreven voor Maaike en Tessa…

PS: alle namen zijn fictief gekozen en aan het verhaal zijn verschillende elementen toegevoegd om het verhaal onherkenbaar te maken.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.