Een idee, een plan...

Een zot idee, zo heb ik er al wel meerdere gehad in mijn leven... Maar het idee dat ik nu heb is toch wel het zotste van allemaal...

 

Waar is dat allemaal begonnen? Dat gaat ver terug... Als studente verpleegkunde ben ik creatief, in mijn laatste jaar volg ik een keuzevak, ondernemen, en maak ik juweeltjes die ik sporadisch verkoop, ik word dan al zelfstandige in bijberoep maar dat draait uit op een fiasco...

De begeleiding en de middelen die er vandaag zijn waren er toen bijlange na nog niet. Dus ik stort me op een verpleegkundige carrière, ik werk super graag op de dienst radiotherapie en ga nog een BANABA oncologie volgen, en dan oh ironie, word ik ziek, heel ziek, als in ziek met de grote K.

 

En hopla, alle clichés zijn waar. Het begint te dagen, hoeveel geluk ik heb dat ik er nog ben, ik denk na, is dit wat ik ECHT wil? Is het leven niet te kort om enkel te werken en te werken? (voor een ander)

Iets in me wordt onrustig en begint al het creatieve bezinksel dat er al jaren ligt, op te roeren.

 

Zot idee 1, we willen een baby. Ik, die nooit van kinderen moest weten, voel opeens de drang om iets na te laten in deze wereld.

Zot idee 2 passeert en is eventplanner worden. Ik volg een cursus eventmanagment, verander op het werk van dienst maar doe er niet veel meer mee.

Zot idee 3 passeert en is koffie. Ik volg een opleiding barista en wil een koffiebar openen.

Zot idee 1 wordt opeens tegen m'n verwachting in werkelijkheid en zet al mijn plannen on hold. Wel weet ik stiekem, hoop ik stiekem dat ik nooit meer naar het ziekenhuis wil gaan werken, dus op 1 juli 2017 ga ik in zwangerschapsverlof en maak mijn kastje al leeg.

Zot idee 4 passeert en is een webshop, een webshop voor mini én mama. Want hoe vaak worden mama's vergeten als ze een baby krijgen?!

Zot idee 5 wordt mee gevormd door alle vorige ideeën...

ik wil nog steeds graag die koffiebar, dat organiseren vind ik ook superleuk, en nog steeds ben ik creatief en doe ik soms mee met marktjes met zelfgemaakte spullen.

En hopla, nog wat clichés erbij; mijn dochter maakt een drive in me wakker, een motivatie die ik nog nooit eerder gevoeld heb.

 

Dan lees ik iets over popstart, een initiatief van stad Leuven om leegstand tegen te gaan. Ik beslis al mijn ouderschapsverlof op te nemen en een pop-up te openen! Een pop-up voor mama's en mini's. Met koffie, en een winkeltje. Een pop-up voor 6 maanden.

 

(ahja, in tussentijd geef ik mijn ontslag in het ziekenhuis....Tussen de soep en de patatten he...)

 

Dat is waar ik nu zit, in een pop-up pand. Na te denken over de toekomst, over dat zot ideetje dat nu op een kantelpunt staat om een echt plan te worden. Een plan voor een volwaardige plek in de stad voor mama en mini.  Een ondernemingsplan, met financieel plan, met samenwerkingen, met financiering, met veel goesting maar ook met veel onzekerheid en om de 2 uur lichte paniekaanvallen (wa ben ekik aan het doen!!!???)

 

Pakt het niet, dan ga ik terug werken in de verpleging. Maar soms heb ik het gevoel dat ik er nu al zo ver in zit dat ik er maar beter mee doorga...

 

Donderdag bijvoorbeeld mag ik mijn idee gaan voorstellen op de nacht van de inspiratie. Beetje zoals het programma leeuwenkuil...

Dus ik oefen nu al mijn speech (in 3 minuten uitleggen wat ik wil!) alsof ik heb een mondeling examen.

 

Spannend! Ik hou jullie op de hoogte en ga ondertussen nog wat oefenen he!

 

 

 

 

 

 

 

Reactie schrijven

Commentaren: 2
  • #1

    Elien Voets (woensdag, 25 april 2018 11:26)

    Heel interessant om te lezen!
    Je moet steeds geloven in je droom, je doet dat goed!

  • #2

    Karlien - HELT (donderdag, 26 april 2018 17:15)

    Super overbuurvrouw, boordevol energie en passie!
    Een hele leuke zaak heb je gestart.
    Veel succes met de zoektocht naar een blijvend pand!